Απλότητα

Μια απλή πρακτική

της Χριστίνας Καρκανιά, Instructor at Bhāvanā Yoga.

 

Από το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Μόνο που είναι πιο δύσκολο.

ο. ε.

Η πρακτική της γιόγκα έχει την δύναμη να μας μεταμορφώσει. Να μας θυμίζει – καθημερινά – τον ανώτερο εαυτό μας, αυτόν τον εαυτό που δεν είναι μικρός μέσα σε ένα εχθρικό σύμπαν, αλλά μεγάλος και συνδεδεμένος με όλα όσα υπάρχουν γύρω μας. Αυτό συμβαίνει αφαιρώντας τα εμπόδια που έχουμε χτίσει και μας απομακρύνουν από αυτήν την συνειδητοποίηση.

Καμιά φορά όμως, συμβαίνει το αντίθετο: η ίδια η πρακτική μπορεί να δημιουργήσει εμπόδια, όταν προσκολλόμαστε πάρα πολύ σε αυτή, όταν φέρνουμε σε αυτήν τους ίδιους περιορισμούς, συμπεριφορές και σκέψεις με την καθημερινότητά μας. Είτε η πρακτική είναι asanas, ή διαλογισμός, ή μελέτη της φιλοσοφίας, είναι πολύ συχνό να απορροφηθούμε πάρα πολύ από το αποτέλεσμα, και τις επιδόσεις, δικές μας ή των άλλων. Ή μπορεί να προσκολληθούμε στα μέσα για την πρακτική – στο καινούριο στρωματάκι, ρούχο, βιβλίο, φυλαχτό, μάθημα ή σεμινάριο.

Προφανώς είναι ωραίο να εμπνεόμαστε από το παράδειγμα των άλλων, ή να έχουμε βοηθήματα και στόχους. Ακόμα περισσότερο, είναι σημαντικό να απολαμβάνουμε κάθε λεπτό της διαδρομής μας σε αυτό το μονοπάτι. Υπάρχει όμως, για τον κάθε έναν από εμάς, ένα σημείο που πρέπει να σταθούμε και δούμε: μήπως αυτό που κάνουμε προσθέτει, αντί για να αφαιρεί, εμπόδια στην συνειδητοποίηση της φύσης μας; Μήπως αντί για να μπαίνουμε πιο βαθιά, φουσκώνουμε όλο και περισσότερο το εγώ μας, με νέα επίπεδα αγαθών, γνώσεων ή συγκρίσεων; Μήπως στην προσπάθεια μας να κάνουμε την πρακτική πιο εύκολη και πιο προσβάσιμη, την φορτώνουμε με ευχάριστα, αλλά σε μεγάλο βαθμό περιττά, βοηθήματα που μας αποσυγκεντρώνουν;

Μπαίνουμε σε υποψίες όταν η επιλογή του είδους της πρακτικής και του δασκάλου μας απασχολεί περισσότερο από την ίδια την πρακτική – όταν μαζεύουμε βιβλία και γνώσεις χωρίς να προλαβαίνουμε να τα αφομοιώσουμε ή να τα εφαρμόσουμε – όταν μαζεύουμε περισσότερα ρούχα και αξεσουάρ από όσα έχουμε ανάγκη ή προλαβαίνουμε να χρησιμοποιήσουμε.

Είναι άλλωστε πιο ξεκούραστο να διαβάζουμε για νέες τεχνικές διαλογισμού από το να καθίσουμε όντως με τα μάτια κλειστά, πιο γρήγορο να αγοράσουμε ένα βιβλίο παρά να το διαβάσουμε και να το κατανοήσουμε, πιο απλό να χαζεύουμε στρωματάκια από το να ανέβουμε όντως σε αυτά, και τελικά πιο εύκολο να συζητάμε για την πρακτική από ότι να την κάνουμε – δεν είναι όμως εξίσου αποτελεσματικό.

Για να λειτουργήσει η πρακτική σε ένα βαθύτερο επίπεδο, είναι χρήσιμο να επιστρέφουμε στα βασικά: για τον διαλογισμό αρκεί να καθίσουμε σε μία άνετη θέση, η pranayama δεν χρειάζεται τίποτα εκτός από την αναπνοή μας, οι asanas απαιτούν απλά λίγο χρόνο και χώρο στον οποίο να μπορούμε να απλώσουμε τα χέρια και τα πόδια μας.

Ο δρόμος της γιόγκα είναι δρόμος απλότητας. Υπάρχει ο πειρασμός να τον περιπλέξουμε – και δεν λέει κανείς ότι ένα ενδιαφέρον σεμινάριο, μία νέα τεχνική, ή ένα καλό στρωματάκι δεν είναι ευπρόσδεκτα: αρκεί να μην ξεχνάμε ότι η βάση της πρακτικής μας είναι λιτή και ότι αν την φορτώσουμε, πρέπει να προσέξουμε να μην χάσουμε την ουσία. Γιατί αυτή είναι που θα μας βοηθήσει να μπούμε πιο βαθιά στην εμπειρία της πραγματικότητας, να βιώσουμε πιο έντονα, να ανοίξουμε περισσότερο, και τελικά να θυμηθούμε αυτήν την πιο μεγάλη εικόνα του εαυτού για την οποία ξεκινήσαμε.

Comments are closed.